Kościół pw. Świętego Wojciecha

Neoklasycystyczny kościół parafialny wzniesiony w latach 1890–1895 według projektu Feliksa Nowickiego. Halowa trzynawowa budowla czteroprzęsłowa na planie prostokąta z wydzielonym trójbocznym prezbiterium, poprzedzana wtopioną wieżą na planie kwadratu. Pierwotnie zwieńczona galeryjką i kopułą na wieży oraz wieżyczką z sygnaturką, elementy te nie zostały odbudowane po I wojnie światowej. Podczas II wojny światowej świątynia spłonęła z ostrzału artylerii i została częściowo rozebrana przez armię sowiecką; w całości ocalała tylko kaplica maryjna w prawej nawie. Odbudowę, wykonywaną głównie siłami parafian, podjął w 1947 ksiądz Karol Korzuba i ukończył w 1958 roku. W 1989 budowla została ponownie uszkodzona pożarem. Ze starszego wyposażenia zachowały się monstrancja z 1689 roku, feretrony, lampa wieczna i lichtarze; pozostałe elementy wnętrza mają charakter współczesny.