Kościół pw. Świętego Krzyża

Kościół o bogatej historii, którego początkami są gotycka kaplica z XIV wieku, przebudowana w latach 1845–1849 w stylu neogotyckim z fundacji księżnej Doroty Talleyrand-Périgord na grobowiec książąt żagańskich. Projekt autorstwa Leonharda Dorsta von Schatzberga realizowany przy udziale malarza Karla Josepha Begasa, rzeźbiarza Bernharda Afingera oraz witrażysty Carla Samuela Scheinerta. Trójnawowa bazylika murowana z kamienia i cegły, z jednowieżową fasadą, ceglanym szczytem artykułowanym sterczynami i licznymi tarczami herbowymi. Elewacja frontowa wyróżnia się portalem ostrołukowym ujętym niszami z rzeźbami apostołów i świętych, oraz figurami na skarpach. Wnętrze zawiera bogate, jednorodne w neogotyckim stylu wyposażenie — ołtarz główny, ambone, chrzcielnicę, stalle, konfesjonały — oraz marmurowe sarkofagi księżnej Wilhelminy, Doroty i księcia Napoleona Ludwika. Zachowała się oryginalna posadzka z motywem kwiatu i krzyża oraz polichromowane zdobienia sklepień.