Kościół parafialny pw. św. Anny

Klasycystyczny kościół parafialny wzniesiony w 1791 roku według projektu Hilarego Szpilowskiego na terenie parafii erygowanej w XIV lub XV wieku. Murowana świątynia na planie prostokąta z wnętrzem salowym i chórem muzycznym wspartym na półkolistej arkadzie zastąpiła drewniany kościół, który spłonął w 1700 roku. We wnętrzu zachowały się trzy siedemnastowieczne ołtarze z obrazami Matki Boskiej z Dzieciątkiem (XVIII wiek), św. Anny koronowaną w 1722 roku oraz św. Wawrzyńca i św. Józefa; ambonę w stylu klasycystycznym oraz prospekt organowy w stylu neobarokowym. Na ścianach nawy wiszą osiemnastowieczne obrazy, m.in. Matki Boskiej Bolesnej i św. Anny Samotrzeci. Świątynia zawiera również liczne epitafia szlachty wpisana do rejestru zabytków w 1962 roku.