Kościół pw. Świętego Idziego

Kościół parafialny wzniesiony w latach 1793–1795 na miejscu wcześniejszych świątyń drewnianych, konsekrowany przez biskupa Onufrego Kajetana Szembeka w 1798. W 1884 dobudowano dwie kaplice: Najświętszego Serca Pana Jezusa i Najświętszej Maryi Panny. Podczas I wojny światowej budowla została uszkodzona, a we wrześniu 1939 roku niemal całkowicie strawiona pożarem w wyniku bombardowania miasta — spłonęły ambona, chrzcielnica, ławki, konfesjonały i organy. Przetrwała kaplica Najświętszej Maryi Panny, gdzie odprawiane były nabożeństwa aż do zakończenia wojny. Odbudowę prowadzono po 1945 roku, a kościół został ponownie konsekrowany w 1959. W 2014 roku otrzymał godność Sanktuarium Świętego Idziego.