Kościół pw. Chrystusa Zbawiciela

Kościół powstały w II połowie XVI wieku jako świątynia ewangelicka, zniszczony pożarem w 1572 roku i odbudowany na pierwotnych fundamentach w 1701 roku. Po zniszczeniach wojennych przeszedł restaurację w 1925 roku, a następnie generalny remont wnętrza w latach 1961–1962. Ołtarz główny wykonany z niepolichromowanego drewna pochodzi z 1719 roku, podobnie jak ambona podtrzymywana przez figurę Anioła. We wnętrzu znajduje się trzy ołtarze boczne, a wyposażenie obejmuje XVIII-wieczne mocne dębowe drzwi boczne z rzeźbionymi ornamentami oraz trzy XVII-wieczne żyrandole wykonane z rogów jelenia.