Kościół Świętego Antoniego z Padwy

Barokowy kościół wzniesiony w latach 1685–1692 przy klasztorze franciszkanów reformatów pod kierunkiem architekta Mateusza Bienera według projektu nieznanego twórcy włoskiego. Budowla o wymiarach około 18 na 30 metrów ze sklepieniem na wysokości 17 metrów uległa poważnym zniszczeniom w wyniku eksplozji prochu w 1749 roku i została odbudowana do 1753. Od 1718 nosi nazwę od patrona — świętego Antoniego z Padwy, którego figura zdobi portal. We wnętrzu znajdują się pneumatyczne organy z 1997 roku, wykorzystujące oryginalny prospekt instrumentu Josepha Eberhardta z lat 1750–1752. Świątynia mieści się w Dzielnicy Czterech Świątyń razem z kościołem ewangelickim, synagogą i cerkwią prawosławną. Od 2014 roku nosi tytuł Sanktuarium Jasnogórskiej Matki Kościoła.