Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Trójnawowa ceglana budowla halowa we Wrocławiu-Ołtaszynie, po raz pierwszy wzmiankowana w 1254 roku, według tradycji wzniesiona drewniana w 1248 przez św. Jadwigę. Gotycki kościół został wzniesiony na początku XV wieku i konsekrowany w 1450. Pod koniec XV wieku dobudowano zakrystię i północne wejście zwieńczone późnogotyckim oślim grzbietem. W latach 1855–1856 kościół poddano przebudowie neogotycznej pod kierunkiem G. Bergmanna — wymieniono spróchniały strop, wybudowano sklepienie krzyżowo-żebrowe, podwyższono wieżę o trzy kondygnacje. W latach 1867–1871 wystrój zmieniono z barokowego na neogotycki. Podczas II wojny światowej w 1945 kościół został w 50 procent zniszczony; od tego czasu przeprowadzono wiele remontów. We wnętrzu znajduje się trzy ołtarze — główny z gotycką Matką Boską z Dzieciątkiem, św. Barbarą i św. Kataryną, oraz dwa boczne z licznymi rzeźbami i płaskorzeźbami. Zachowały się cztery starsze obrazy, w tym dwa namalowane w 1715 roku przez wrocławskiego malarza barokowego Johanna Jacoba Eybelwiesera.