Archikatedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu

Czwarta katedra wzniesiona na Ostrowie Tumskim od XIII wieku, stanowiąca wybitny przykład gotyku ze zbliżającymi się formami wszystkich trzech wieków XIII i XIV, unikatowy w skali polskiej. Gotycka przebudowa rozpędzła się od wschodu (1244–1272), gdzie biskup Tomasz I dodał chór w stylu wczesnego gotyku katedralnego; około 1315 roku rozpoczęto budowę nowej gotyckich naw od stron bocznych, kontynuując pracę do połowy XIV wieku w gotyku redukcyjnym. Kaplica Mariacka z XIV wieku i inne kaplice boczne uzupełniały korpus w wiekach XVI–XVIII, wraz z przebudową hełmów w stylu renesansowym i barokowym. Podczas drugiej wojny światowej zniszczeniu uległo 70 procent katedry, później odbudowanej przez Marcina Bukowskiego; we wnętrzu znajduje się pentaptyk z 1522 z Lubina, barokowe stalle z XVII wieku, oraz największe organy w Polsce (151 głosów). Archikatedra wpisana do rejestru zabytków oraz uznana za pomnik historii.