Kościół pw. Świętego Jakuba Apostoła

Zabytkowy kościół parafialny w Warszawie, wybitny przykład gotyku mazowieckiego. Początki świątyni pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła sięgają początków XV wieku; pierwsza wiadomość o kościele pochodzi z 1427 roku. Murowany kościół wzniesiony został w drugiej połowie XV wieku przez wojewodę mazowieckiego Jakuba Gołyńskiego i jego syna Mikołaja, budowę kontynuował Adrian Gołyński; za rok budowy przyjmuje się 1518. Konsekrowany w 1582 roku przez biskupa płockiego Piotra Dunina Wolskiego, kościół ucierpiał podczas potopu szwedzkiego. W latach 1720–1730 przeprowadzono gruntowną restaurację i rozbudowę z inicjatywy Franciszka Maksymiliana Ossolińskiego — dobudowano barokową kruchtę od frontu, wzniesiono nową zakrystię, ambonę i chrzcielnicę z czarnego marmuru, powstała również krypta rodziny Ossolińskich. W 1894–1898 roku przeprowadzony był kolejny remont, wtedy Franciszek Stelmaski namalował na ścianach prezbiterium postaci czterech ewangelistów oraz św. Stanisława i Wojciecha. We wnętrzu znajduje się ołtarz główny z obrazem Pana Jezusa na Krzyżu i św. Jakuba Apostoła, drewniane figury św. Piotra i Pawła, a także organy wzniesione przez Józefa Szymańskiego na koniec XIX wieku, gruntownie remontowane po wojnie i rozbudowane w 2006 roku. Kościół wpisany do rejestru zabytków w 1965 roku.