Archikatedra pw. Świętego Jana Chrzciciela

Bazylika archikatedralna znajdujące się na Starym Mieście w Warszawie, jedna z najstarszych świątyń miasta i jedno z najważniejszych miejsc polskiej tradycji narodowej. Pierwotna drewniana kaplica zamkowa z przełomu XIII i XIV wieku przekształcona została w kościół parafialny, a następnie w 1406 roku w kolegiatę. Około 1390 powstała gotycka budowla murowana. Po zawaleniu się gotyckiej wieży zachodniej w 1602 roku kościół przebudowano z nową wczesnobarokową fasadą. W latach 1837–1842 świątynia została gruntownie przebudowana w stylu neogotyku angielskiego według projektu Adama Idźkowskiego. Niemal całkowicie zniszczona podczas II wojny światowej, została zrekonstruowana w latach 1948–1956 wzorując się na planach XIV-wiecznych i akwareli Zygmunta Vogla, według projektu Jana Zachwatowicza oraz Marii i Kazimierza Piechotków. W 1960 roku otrzymała tytuł bazyliki mniejszej. We wnętrzu z gotyckim sklepieniem gwiaździstym zachowały się bogate wyposażenie i epitafia, w tym renesansowy nagrobek książąt mazowieckich, barokowa Kaplica Cudownego Pana Jezusa (Baryczków) wzniesiona w latach 1708–1719 z gotyckiego krucyfiksu z XVI wieku, witraże projektowane przez Wacława Taranczewskiego oraz barokowe stalle z drewnianymi figurami świętych. W katedrze odbywały się ceremonie koronacyjne, zaprzysiężona została Konstytucja 3 maja, a pochowani są w niej wybitni polscy władcy, prymasi, wojskowi i działacze publiczni. Od 1994 roku jest miejscem Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej.