Cerkiew pw. Wniebowstąpienia Pańskiego

Drewniana cerkiew orientowana wzniesiona w 1659 roku z konstrukcji zrębowej na podmurówce kamiennej, położona na wzgórzu Dębnik nad Sanem w Uluczu. Trójdzielna budowla składa się z prezbiterium zamkniętego trójbocznie, kwadratowej nawy ze ośmioboczną barokową kopułą na tamburze oraz wydłużonego babińca. Pierwotnie należała do monastyru bazyliańskiego otoczonego kamiennymi murami obronnymi; bazylianów opuścili świątynię w 1744 roku. We wnętrzu zachowała się polichromia figuralna malowana w 1682–1683 przez Stefana Dżengałowicza z scenami Męki Pańskiej oraz ikonostas z 1682 roku wykonany przez Dżengałowicza i Michała Liszeckiego (obydwa przeniesione do Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku). Ponadto obecne są dwa portale z łukami w kształcie oślego grzbietu oraz zrębowe sklepienia w prezbiterium i babińcu. Cerkiew stanowi oddział terenowy muzeum.