Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Zabytkowy drewniany kościół gotycki wzniesiony w 1458 roku i konsekrowany w 1462 jako świątynia filialna parafii kolegiackiej (obecnie katedralnej), stojący w Tarnowie nad potokiem Wątok. Po zniszczeniu pożarem na początku XVII wieku został odbudowany w 1640 roku; w połowie XIX wieku przesunięto go na nowe podmurowanie ze względu na zagrożenie osuwiskiem brzegu, a w 1910 roku dobudowano wieżę. Drewniana budowla orientowana, na zrąb, ma węże prezbiterium wielobocznie zakończone, wieżę słupową zwieńczoną cebulastym hełmem i otoczoną kamiennym ogrozdzeniem. Wnętrze zdobi polichromia figuralna i ornamentalna na stropach, wsparte na profilowanych kolumnach. Rokokowy ołtarz główny z drugiej połowy XVIII wieku zawiera malowany na desce XVI-wieczny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, zwany Obrazem Matki Bożej Szkaplerznej, otoczony lokalnym kultem. Na belce tęczowej znajdują się siedemnastowieczne figury krucyfiksu, świętego Józefa z Arymatei i Nikodema. Ołtarze boczne stanowią kopie średniowiecznych tryptyków z kościołów w Kamionce Małej i Brzezinach. Wyposażenie uzupełniają barokowa ambona XVIII wieku, chór muzyczny z około 1621 roku ze zdobnikami malowanymi herbami oraz dwa drewniane relikwiarze z końca XVIII wieku.