Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Modernistyczny kościół trójnawowy w Szczecinie, wzniesiony w latach 1913–1919 z żelbetu według projektu Adolfa Stahla jako ewangelicki kościół garnizonowy; uznawany za pierwszą budowlę sakralną konstrukcji żelbetowej w ówczesnym państwie pruskim. Po wojnie przejęty przez Kościół katolicki i poświęcony w 1945 roku; konsekrowany w 1978. W 1998 roku usankcjonowany jako pierwsze w Polsce Sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa. Półkoliste prezbiterium i szeroką wieżę z fasadą zdobi płaskorzeźba Chrystusa. We wnętrzu neogotycki ołtarz z obrazem Ostatniej Wieczerzy, przeniesiony z kościoła św. Jana Chrzciciela, współczesne freski nad łukiem tęczowym oraz duży chór z organami. Wieża dzwonnicza zawiera cztery dzwony z 1986 roku.