Kościół Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej

Obronny kościół parafialny wzniesiony w XIII wieku, wzmiankowany już w 1257 roku. Późnoromańska, orientowana budowla murowana z cegły, jednonawowa z nawą i prezbiterium z XIII wieku, wieża i zakrystia pochodzą z około 1500 roku. Po pożarze w 1720 roku przebudowany w latach 1743–1748 z barokowym wystrojem wnętrza. Niemal całkowicie zniszczony podczas wycofywania się wojsk niemieckich w 1945 roku, odbudowany w latach 1949–1952 i poświęcony przez prymasa Stefana Wyszyńskiego. Od 1999 roku funkcjonuje jako sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej. Wyposażenie głównie barokowe obejmuje obrazy XVIII-wieczne, rzeźby w ołtarzu głównym oraz rzeźby przeniesione z kościoła w Lubiążu. Na terenie świątyni znajduje się mur obronny z otworami strzelniczymi z początku XVII wieku, późnogotycka kapliczka z piaskowca oraz barokowa brama główna. Organy zbudowano w latach 1992–1998.