Kościół pw. Świętego Antoniego Padewskiego, Doktora Kościoła

Gotycki kościół murowany z czerwonej cegły, wzniesiony zapewne w latach 1340–1350 i konsekrowany w 1350 roku pod wezwaniem św. Rozalii. Budowla jednonawowa na planie prostokąta, ozdobiona ostrołukowymi oknami i wnękami, z kwadratową wieżą dzwonnicą o kopulatym hełmie. W XVI i XVII wieku doznała rozbudowy — dobudowano bogato dekorowany zachodni szczyt oraz kruch z emporami i loża patronacką. Po 1945 roku przejęta przez parafię katolicką, w 1993 roku erygowana jako samodzielna parafia pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy, w 2001 roku ustanowiono przy niej sanktuarium. We wnętrzu zachowały się wybitne zabytki: fresk z XIV wieku przedstawiający św. Weronikę i fundatora, chrzcielnica gotycka z XV wieku, ołtarz główny z 1607 roku, ambona z 1604 roku, liczne elementy wyposażenia z XVII i XIX wieku oraz loża kolatorska rodu Finckensteinów ozdobiona scenami biblijnymi.