Katedra pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sandomierzu

Bazylika katedralna o genezie średniowiecznej, pierwsza znana z 1148 roku, wzniesiona w stylu gotyckim ok. 1350–1370 z fundacji Kazimierza Wielkiego i ukończona w połowie XV wieku. Barokową fasadę dobudowano w 1670 roku, a wnętrze poddano barokizacji w latach 1708–1776. Wyposażenie stanowi późnobarok i rokoko — ołtarz główny z czarnego marmuru oraz rokokowe ołtarze boczne rzeźbione przez M. Polejowskiego. Prezbiterium i ściany zdobią polichromie bizantyjsko-ruskie z pierwszej połowy XV wieku, odkrywane i odnawiane w latach 1887–1939. Boazeria ścian bocznych zawiera cykl obrazów z lat 1708–1737 autorstwa Karola de Prevot przedstawiający sceny Martyrologium Romanum. Prospekt organów pochodzi z 1697 roku, instrument wybudowali Adolf Homan i Stanisław Jezierski. Bazylika jest katedrą od 1818 roku, bazylika mniejsza od 1960. W 2017 roku wpisana na listę pomników historii.