Kościół pw. Świętej Trójcy

Murowana świątynia wzniesiona w latach 1640–1650 na miejscu zboru ariańskiego z funduszy biskupa Jakuba Zadzika, konsekrowana w 1650. Charakteryzuje ją wczesnobarokowa fasada typu karmelickiego oraz sklepienia typu lubelskiego we wnętrzu. Od 2008 uznawana za Sanktuarium Matki Bożej Cudownej Przemiany, gdzie przechowywany jest słynący łaskami obraz Matki Bożej w ołtarzu głównym. Zespół zabytkowy obejmujący kościół, dzwonnię z I połowy XIX wieku oraz budynek dawnej plebanii z przełomu XVI i XVII wieku wpisany jest do rejestru zabytków. Budowla przeszła gruntowną restaurację w latach 1987–1989.