Kościół pw. Ducha Świętego

Gotycka bazylika kolegiacka wzniesiona w latach około 1400–1473 z fundacji Jana Tarnowskiego, jego potomków i mieszczan przeworskich, stanowiąca część zespołu klasztornego Bożogrobców. Budowla, nadzorowana przez prepozytów Dominika, Jana i Mikołaja, wykazuje wysoką jakość wykonania i ujednoliconość projektu; zastosowano w niej typowy dla gotyku małopolskiego system filarowo-przyporowy typu krakowskiego. Od 1982 nosi godność bazyliki mniejszej, od 2003 kolegiaty, a od 2012 sanktuarium Grobu Bożego — jest jedyną w Polsce bazyliką dedykowaną Duchowi Świętemu. Klasztor posiadał charakter obronny; w 1502 wzniesiono basztę, w 1640 całość otoczono murami. We wnętrzu dominują cechy baroku, szczególnie główny ołtarz z 1693 roku w odmianie toskańskiej. Zachowało się gotyckie epitafium Rafała Tarnowskiego z lat 1491–1496 oraz płyty nagrobne fundatorów z piaskowca. Ważnym elementem zespołu jest kaplica Grobu Bożego (1692–1727), wiernie kopująca kaplicę Grobu Chrystusa w Jerozolimie i zawierająca relikwie skały z Jerozolimy.