Kościół pw. Świętego Stanisława Kostki

Neoklasycystyczny kościół halowy trzynawowy wzniesiony w latach 1930–1932 według projektu Stefana Cybichowskiego, konsekrowany w 1932 przez kardynała Augusta Hlonda. Fasadę od strony zachodniej tworzy wysoki portyk wsparty na sześciu kolumnach jońskich. Przy kościele wzniesiono w 1933 charakterystyczną wolnostojącą dzwonnicę o wysokości 34 metrów, połączoną z bryłą świątyni łącznikiem. Wnętrze podzielone na trzy nawy rozdzielone arkadami na kolumnach jońskich, przykryte sklepieniami kolebkowymi ozdobionymi kasetonami. Do 1936 roku zamontowano pięć witraży, zniszczonych podczas bitwy o Poznań w 1945. Z pierwotnego bogatego wyposażenia międzywojennego — neobarokowego ołtarza głównego z obrazem Tadeusza Pruszkowskiego, rzeźbionej ambony z figurą Dobrego Pasterza oraz konfesjonałów — większość została zniszczona przez Niemców. Współczesne wyposażenie pochodzi z lat 80. XX wieku i включa dębowy krucyfiks Lecha Czuby oraz rzeźby Bogdana Puchalskiego. Od 2017 roku pełni funkcję wielkopostnego kościoła stacyjnego.