Kościół pw. Najświętszego Zbawiciela

Zabytkowa świątynia neogotycka przy ul. Fredry w Poznańskiej Dzielnicy Cesarskiej, wzniesiona w latach 1866–1869 według projektu Augusta Stülera dla parafii ewangelickiej; fundatorem był Fryderyk Wilhelm IV. Po 1945 przejęta przez katolików i poświęcona Najświętszemu Zbawicielowi. Wieża osiąga 70 metrów wysokości i zwieńczona jest krzyżem. Wnętrze trójnawowe ze sklepieniem gwiaździstym w nawie głównej i krzyżowym w nawach bocznych. Wystrój obejmuje witraże w prezbiterium projektu Józefa Oźmina z 1959 roku (Adoracja Dzieciątka, Zdjęcie z krzyża, Wniebowstąpienie), rzeźbę Lecha Czuba przedstawiającą Pasję oraz liczne obrazy. Organy Paula Voelknera z Bydgoszczy z 52 głosami stanowią największy zachowany instrument tego budowniczego na świecie. Kościół uznawany jest za jedno z najważniejszych dzieł XIX-wiecznego neogotyku w Polsce.