Bazylika Archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Jedna z najstarszych polskich katedr, pierwotnie założona w 968 roku jako siedziba pierwszego biskupstwa, wielokrotnie przebudowywana i rozbudowywana. Obecna gotycka bryła pochodzi z XIV–XV wieku, zaś współczesny wygląd rezultatem odbudowy w latach 1948–1956 pod kierownictwem Franciszka Morawskiego, która przywróciła gotycki wystrój odkryty w ruinach po pożarze z 1945 roku. Trójnawowa bazylika na planie krzyża z wieńcem dwunastu kaplic otoczona nietypowymi dla Polski łukami przyporowymi; jej fasada zachodnia z ostrołukowym portalem XV wieku zawiera brązowe drzwi z 1979 roku autorstwa Kazimierza Bieńkowskiego. We wnętrzu znajduje się gotycki poliptyk z przełomu XV i XVI wieku, stalle z XV/XVI wieku, chrzcielnica z 1720 roku, siedemnastowieczny gobelin flamandzki, siedem witraży z lat 1966–1977, oraz pięć cennych spiżowych płyt nagrobnych z XV–XVI wieku autorstwa m.in. norymberskich mistrzów Vischarów. Kapele otaczające nawę główną zawierają barokowy i renesansowy wystrój artystyczny. Katedra jest miejsce pochówku pierwszych władców Polski od Mieszka I do Kazimierza Odnowiciela, biskupów poznańskich i arcybiskupów polskich.