Kościół pw. Matki Bożej Bolesnej

Jedną z trzech najstarszych świątyń Piotrkowa, wzniesioną w latach 1372–1373 staraniem proboszcza Spytka i ufundowaną przez starostę sieradzkiego Jana Kmitę z Wiśnicza. Murowany kościół orientowany wielokrotnie niszczył się i był odbudowywany — szczególnie po potopie szwedzkim w 1657, piorunach w 1848 i 1892 oraz gruntownej przebudowie w 1900, która nadała mu obecną postać przysadzistej budowli. We wnętrzu wyposażenie barokowe z XVII–XVIII wieku: drewniany ołtarz główny z połowy XVIII wieku ze złoconymi kolumnami i polichromią, cztery gotyckie i siedemnastowieczne rzeźby świętych, epitafia z XVII–XIX wieku, organy z 1889. Obok kościoła stoi kolumna z figurą Niepokalanie Poczętej Marii i historyczna dzwonnica. Teren wokół świątyni pełnił niegdyś funkcję cmentarza z zachowanymi tablicami epitafijnymi.