Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych

Kościół dominikański powstały w I połowie XIV wieku na terenie Oświęcimia, fundowany przez księcia cieszyńskiego Mieszka i kontynuowany przez księcia oświęcimskiego Władysława z żoną Eufrozyną. Po przebudowie renesansowej w latach 1608–1610 i likwidacji klasztoru przez Józefa II został zrujnowany. W 1895 roku domniemana objawienia Matki Bożej na jego ruinach skłoniła społeczność katolicką do odrestaurowania świątyni. Obecny wygląd neogotycki pochodzi z restauracji przeprowadzonej przez salezjanów — pierwotne prezbiterium przebudowano na nawę, zmieniono orientację, a we wnętrzu wykonano nowe sklepienie żebrowe. Murowana ceglana budowla ma trzyprzęsłową nawę ze sklepieniami, ostrołukową tęczę, galerię i chór. Ołtarz główny zawiera obrazy i rzeźby nawiązujące do wezwania kościoła i świętych salezjańskich. W 1905 roku od strony zachodniej wzniesiono oktagon, planowany jako podstawa wieży zegarowej, nigdy jednak niewykończony. W latach 1975–1984 dobudowano nową nawę zachodnią z cegły, łączącą się stylowo ze starszą częścią zabytku.