Kościół pw. Świętego Jana Jałmużnika

Barorkowy kościół parafialny wzniesiony w latach 1770–1777 przez mistrza kamieniarskiego Grzegorza Cybulskiego według projektu Pawła Antoniego Fontany, konsekrowany w 1780 przez biskupa Melchiora Jana Kochnowskiego. W latach 1846–1848 został ostatecznie wykończony z udziałem Augusta Zamoyskiego. Do 1864 roku opiekowali się nim augustianie sprowadzeni w 1610 roku. Po represjach po powstaniu styczniowym zamieniony na cerkiew, parafia wznowiona w 1931. Od 1947 roku pod opieką Kapucynów. Obecnie funkcjonuje jako sanktuarium maryjne diecezjalne venorujące obraz Matki Bożej Pocieszenia z przełomu XVI i XVII wieku, którego koronacja dokonała się za sprawą nuncjusza apostolskiego Józefa Kowalczyka i biskupa siedleckiego Jana Mazura. We wnętrzu znajdują się organy z zachodniej Polski, pierwotnie 5-głosowe (1948), rozbudowane do 12-głosowych w latach 1976–1981.