Katedra pw. Podwyższenia Krzyża Świętego

Katedra gotycka, powstała w XV wieku w miejscu wcześniejszych świątyń z XI i XIII w., na fundamentach późnoromańskiej bazyliki ufundowanej przez księcia Bolka I i poświęconej 16 listopada 1295 roku. Wielokrotnie przebudowywana po pożarach (1415, 1615, 1622, 1647), zwłaszcza w okresie odbudowy po 1415 r., kiedy wzniesiono halowy korpus w stylu późnogotyckim z przybudówkami. Neogotyckie wieże wysokości 73 m, najwyższej budowli w mieście, powstały w latach 1899–1900 według projektu Józefa Cimbolleka. We wnętrzu trzy nawy z półkolistym prezbiterium i dwiema bocznymi absydami, wyposażone w późnobarokowe ołtarze — główny z 1773 r. oraz ołtarz Trójcy Świętej z 1652 r., jeden z najstarszych w świątyni. Katedra przechowuje obraz Matki Boskiej Opolskiej, sprowadzony tu na stałe w 1702 r. z Piekar Śląskich i ukoronowany w 1983 r. przez papieża Jana Pawła II. Znaczące prace konserwatorskie przeprowadzono w latach 1963–1966 pod kierunkiem Stanisława Szmuca, których efektem było odsłonięcie gotyckich elementów oraz wprowadzenie polichromii, sgraffita i witraży. Od lat 2007–2008 odrestaurowano wieże. Katedra otrzymała status obiektu zabytkowego w 1964 r.