Kościół Ewangelicki Jezusa Chrystusa

Kościół luterański o średniowiecznych początkach, założony jako kaplica szpitala św. Barbary z fundacji biskupa Jana Romki. Po raz pierwszy odnotowany w 1341 roku, zniszczony pożarem w 1542 i odbudowany dwa lata później; w 1550 rozbudowany przez biskupa Baltazara, od którego czasu na dachu znajduje się żelazna chorągiewka z jego herbem. W latach 1732–1810 pozostawał w posiadaniu franciszkanów. Przekazany ewangelikom w 1812 w wyniku sekularyzacji pruskiej, od czego czasu nosi nazwę kościoła Jezusa Chrystusa; parafię ewangelicką erygowano w 1818. Pierwotnie gotycki, otrzymał wczesnorenesansowy wystrój nad południową ścianą prezbiterium w 1544 roku, a barokowe przekształcenia w 1732. Spalony w 1945 przez Armię Czerwoną, odbudowany pięć lat później. Współcześnie użytkowany wspólnie przez luteran i zielonoświątkowców.