Kościół pw. Świętej Małgorzaty w Nowym Sączu

Bazylika kolegiacka pochodząca z przełomu XIII i XIV wieku, podniesiona do rangi kolegiaty w 1448 roku. Budowla łączy elementy gotyckie i barokowe; jej charakterystyczną cechą jest fasada barokowa z dwiema wieżami — północną z 1460 roku i południową, pierwotnie ukończoną w 1507 roku, przebudowaną w stylu renesansu około 1580 roku po groźbie zawalenia. Wnętrze zawiera gotycką polichromię z 1360 roku, obraz Przemienienia Pańskiego z XV wieku pochodzenia włoskiego (włączony do ołtarza głównego w 1785 roku), figurę Madonny z Dzieciątkiem z XIV wieku, fryz płaskorzeźb apostołów z czasów po bitwie grunwaldzkiej, portale gotyckie z XV wieku, chrzcielnicę z 1557 roku oraz ołtarze z XVI i XVII wieku. Organy 34-głosowe wykonał Włodzimierz Truszczyński. W stosunkowo rzadkim pierwotnym układzie dwunawowym z trzema filarami na osi świątyni owe podpory zostały usunięte podczas przeobrażeń. Papież Jan Paweł II nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej w 1992 roku.