Kościół pw. Świętych Męczenników Kosmy i Damiana

Drewniana cerkiew greckokatolicka wzniesiona w 1813 w Miliku, reprezentująca północno-zachodni typ cerkwi łemkowskich. Budynek o konstrukcji zrębowej posiada trójdzielny podział z wieżą nad przedsionkiem, krytą hełmem z kutym krzyżem, oraz wykazuje wpływy budownictwa katolickiego w postaci wyodrębnionej zakrystii i dwóch kaplic bocznych. Od 1947 użytkowana przez kościół rzymskokatolicki. Wewnątrz zachowały się zabytkowe elementy: ikonostas z 1806 (być może zawierający części z poprzedniej świątyni), osiemnastowieczne ikony w kaplicach bocznych oraz najstarsza z ikon — Opłakiwanie Chrystusa z 1700. Polichromia wewnętrzna pochodzi z remontu z 1930. Świątynia wpisana na Szlak Architektury Drewnianej.