Kościół pątniczy pw. św. Brykcjusza

Drewniana świątynia pątnicza wzniesiona w 1661 roku (odnowiona w 1880) na planie krzyża z trójbocznie zamkniętymi ramionami, fundowana przez Martę i Marcina Wolffa. Konstrukcji zrębowej na podmurówce, orientowana, nakryta gontem z ośmioboczną wieżyczką sygnaturki na kalenicy. Konsekrowana w 1674 przez pomocniczego biskupa wrocławskiego Franza Karla Neandera. Wnętrze przekryte pozornymi sklepieniami kolebkowymi zawiera barokowy krzyż w tęczy, XVII-wieczne wyposażenie ołtarza głównego z obrazem Matki Boskiej, marmurową płytę nagrobkową oraz obrazy z XIX wieku — św. Brykcjusza autorstwa Jana Bartela i sceny chrztu Chrystusa. W sąsiedztwie znajduje się historyczne źródło przypisywane leczniczym właściwościom, pustelnia oraz dwie kaplice; cała область zwana przez miejscowych Bryksami stanowi ważny ośrodek pielgrzymkowy.