Kościół pw. Świętego Stanisława Biskupa i Męczenika

Bazylika mniejsza z 1967, jedna z najstarszych świątyń Lublina, zakonnego kościoła dominikanów tradycyjnie kojarzonego z przechowywaniem relikwii Krzyża Świętego. Kościół wzniesiony w XIV wieku z fundacji Kazimierza Wielkiego (1342) otrzymał obecny kształt po przebudowie pod koniec XVI wieku następującej katastrofalny pożarze z 1575. Trójnawowa hala gotycka o czytelnej strukturze, której proporcje przywodzą XIV-wieczną katedrę lwowską. Fasada dwuwieżowa ze szczytami schodkowymi w stylu późnorenesansowym, prezbiterium długie, trzyprzęsłowe. Świątynię otacza jedenaście kaplic, m.in. Tyszkiewiczów (1645–1658) z kopułą i freskami Sądu Ostatecznego, Firlejów (1615) z nagrobkami rodziny Firlejów oraz Matki Bożej Paryskiej (1728–1729). We wnętrzach znajduje się bogaty zbiór dzieł sztuki: ołtarze z II połowy XVIII wieku z rzeźbami lwowskiej szkoły (m.in. z warsztatu S. Zeisla), obrazy z pracowni Tomasza Dolabelli, malowidła Felicja Pęczarskiego, a także gotycki obraz Matki Bożej Różańcowej z początków XVI wieku — najstarszy w kościele. Od południa do bazyliki przylega kompleks klasztorny z XIV-wieczną częścią wschodnią zawierającą gotycką „Salę Unii