Kościół rektoralny pw. Matki Bożej Łaskawej i św. Wojciecha

Barokowy kościół łowickich Ojców Pijarów, fundowany w 1668 roku przez Jana Szamowskiego. Prezbiterium wzniesiono w latach 1672–1680, zaś korpus i fasadę budowano w latach 1720–1731 według projektu Jakuba Fontany; według innych źródeł fasadę ostatecznie ukończono w latach 1744–1747 wg projektu Karola Antoniego Baya. Kościół konsekrowano w 1749 roku. Wnętrze trójnawowe z prezbiterium zamkniętym półkolistą absydą, sklepienia kolebkowe z lunetami na podwójnych pasach w głównej nawie i prezbiterium. Na uwagę zasługuje barokowy ołtarz główny z drewna zaprojektowany przez Fontanę (1720), krzyż prawdopodobnie rzeźby Jana Jerzego Plerusza oraz boczny ołtarz z rzeźbą Matki Boskiej Łaskawej i figurami Salomona i Mojżesza (przypisywane Plerszowi). We wnętrzu znajdują się freski z około 1725 roku przypisywane Michelangelo Palloniemu. Kościół pełnił historyczną rolę — na kapitule prowincjalnej w 1753 roku ks. Stanisław Konarski zaproponował reformę szkolnictwa pijarskiego, zatwierdzoną przez papieża Benedykta XIV, co stało się impulsem do powołania Komisji Edukacji Narodowej.