Kościół Zesłania Ducha Świętego

Kościół wzniesiony w latach 1889–1891 w stylu eklektycznym z przewagą cech neorenesansowych i elementów romańskich, zaprojektowany przez Otto Gehliga i Hilarego Majewskiego. Budowla murowana z cegły wzniesiona na planie regularnego krzyża greckiego (30m x 29m), zwieńczona półokrągłą kopułą na wysokim bębnie i czterema narożnymi wieżami ze stożkowatymi dachami hełmowymi. Pierwotnie służył protestantom jako kościół Świętej Trójcy, od 1945 pełni funkcję świątyni rzymskokatolickiej. We wnętrzu znajdują się ołtarz główny zaprojektowany przez Feliksa Paszkowskiego z tabernakulum i tronem z czterech kolumienek korynckich, polichromie przedstawiające świętych i scenę Zesłania Ducha Świętego, ołtarze boczne poświęcone św. Franciszkowi i Krzyżowi Świętemu, kaplice Matki Boskiej i Serca Jezusowego oraz rzeźbione stacje Drogi Krzyżowej z 1946. Na chórze muzycznym znajdują się 46-głosowe organy romantyczne firmy Schlag und Söhne, wzniesione około 1907 roku — najstarsze organy w Łodzi i największy instrument tej wytwórni w środkowej Polsce. W latach 2016–2019 kopuła i elewacja budynku zostały poddane całkowitej renowacji, przywracając pierwotny pomarańczowy kolor kopuły.