Kościół pw. Świętego Augustyna i Świętego Jana Chrzciciela w Krakowie

Zabytkowy kościół klasztorny norbertanek na Zwierzyńcu w Krakowie, stanowiący wraz z przylegającym klasztorem największy po Wawelu kompleks zabytkowy miasta. Klasztor powstał w drugiej połowie XII wieku jako fundacja Agnieszki Babenberg, żony księcia Władysława II Wygnańca, dla sióstr premonstrateńskich sprowadzonych z Doksan; proces fundacyjny zakończył się w 1164 roku za sprawą Jaksy Gryfity. Świątynia została niemal doszczętnie zniszczona podczas najazdów tatarskich (1242, 1260), a jej obecny wygląd pochodzi z wielkiej przebudowy przeprowadzonej w latach 1596–1626 przez Jana Trewanę i Jana Petriniego. Mury obronne z czasów Władysława Jagiełły zachowały się do dziś. We wnętrzu barokowe ołtarze boczne, w tym ołtarz błogosławionej Bronisławy z obrazem autorstwa Wojciecha Eliasza-Radzikowskiego, oraz klasycystyczną kolumnadę otaczającą prezbiterium zaprojektowaną przez ks. Sebastiana Alojzego Sierakowskiego. Organy umieszczone są nad ołtarzem jako dwie ozdobne szafy po obu stronach okna. Klasztor posiada cenny zbiór rękopisów, starodruków oraz zabytków rzemiosła artystycznego. Z kompleksem związane są tradycje krakowskie, m.in. procesja Lajkonika i odpust Emaus.