Kościół pw. Bożego Miłosierdzia

Barokowy kościół krakowski na Nowym Świecie, wzniesiony jako świątynia drewniana po 1555 roku z woli Jana Żukowskiego z Bystrzycy, przebudowany na murowany w latach 1626–1629. Od 1649 roku stanowi prebendę kapituły katedralnej na Wawelu. Po zniszczeniach w 1655 roku został szybko odbudowany i konsekrowany w 1665. Gruntowną odnowę przeprowadzono w latach 1905–1910 według projektu Jana Sas-Zubrzyckiego. Orientowana, trójprzęsłowa świątynia zawiera ołtarz główny z 1655 roku z krucyfiksem i obrazem Ukrzyżowania z XVII wieku oraz późnorenesansowe i barokowe ołtarze boczne. Witraże z 1908 roku, przedstawiające świętych i sceny biblijne, uległy zniszczeniu w 1945 roku i odnowiono je w 1947. We wnętrzu znajdują się XVIII-wieczne antependia oraz pamiątkowe tablice, w tym jedna świadcząca o powodzi wisły z 1813 roku.