Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Drewniana, orientowana cerkiew unicka wzniesiona między 1673 a 1682 przez kasztelanową mińską Annę Rusiecką z Szujskich, pierwotnie dedykowana błogosławionemu Jozafatowi Kuncewiczowi. Po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej w 1875 pełniła funkcję cerkwi prawosławnej do 1921, kiedy została rewindykowana dla Kościoła katolickiego i przekształcona w kościół parafialny. Budowla o konstrukcji wieńcowej na podmurówce ceglanej ma układ trójdzielny z prostokątnym prezbiterium, kwadratową nawą oraz kwadratowym przedsionkiem, nad którym wznosi się słupowa wieża zwieńczona sześcioboczną wieżyczką w stylu neobarokowym. We wnętrzu zachowały się liczne utensylia barokowe — XVIII-wieczne krucyfiks, monstrancja i feretron — oraz klasycystyczny ołtarz główny powstały około 1918, ołtarz głownie pochodzący z II połowy XIX wieku oraz krzyż procesyjny z początku XX wieku.