Kościół parafialny pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty

Kościół w Klonownicy Dużej, dawna cerkiew unicka z 1705 roku, przebudowana w latach 1854–1861 na polecenie Stanisława i Salomei Serwińskich przez Jana Alibata z Janowa Podlaskiego. Po likwidacji unii kościelnej przeszedł na własność Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, a w 1919 został rewindykowany dla Kościoła rzymskokatolickiego. Reprezentuje styl neogotycki z elementami mauretańskimi; trójnawowa budowla murowana z cegły, zwieńczona hełmowym dachem z ośmioboczną wieżyczką i cebulastą kopułką, z wolno stojącą drewnianą dzwonnicą. We wnętrzu znajdują się neoklasycystyczne ołtarze główny i boczne (powstałe po 1921), oraz rozmaite dzieła sztuki sakralnej — obrazy ze zboru XVIII–XIX-wieczne (m.in. obraz św. Jana Ewangelisty z drugiej połowy XIX w., kopia Matki Boskiej Częstochowskiej z XVIII w., ikona maryjna z 1874), organy wstawione między 1918 a 1921 z XVIII i XIX-wiecznym prospektem, ludowy feretron z pierwszej połowy XIX w., rzeźba i krucyfiks z XVIII w., monstrancja i kielich mszalny z drugiej połowy XVIII w., zabytkowe ornaty z XVIII i przełomu XIX–XX stulecia.