Bazylika Katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Barokowa świątynia wzniesiona na fundamentach romańskiego kościoła fundacji biskupa krakowskiego Gideona z 1171 roku, położona na kieleckim Wzgórzu Zamkowym. Budowla przeszła rozległy rozwój architektoniczny — od średniowiecznej kolegiacie przez przebudowy w XVI–XVII wieku aż do gruntownej przebudowy w stylu barokowym w latach 1869–1872 według projektu Franciszka Ksawerego Kowalskiego. We wnętrzu znajduje się bogate wyposażenie: ołtarz główny z obrazem Matki Boskiej Wniebowziętej Szymona Czechowicza z 1730 roku, ołtarze boczne wykonane przez krakowskich rzeźbiarzy z lat 1726–1765, polichromia autorstwa artystów krakowskich z 1898 roku (Stefan Matejko, Franciszek Bruzdowicz i inni) oraz organy z XIX–XX wieku. W 1971 świątynia otrzymała tytuł bazyliki mniejszej, zaś w 2017 wraz z pobliskim Pałacem Biskupów Krakowskich ustanowiona została pomnikiem historii. Zespół katedralny — wraz z dzwonnicą z XVII wieku i kaplicą ogrójcową z 1760 roku — wpisany jest do rejestru zabytków nieruchomych.