Świątynia Wang

Ewangelicki kościół parafialny w Karpaczu, przeniesiony w 1842 z norweskiej miejscowości Vang nad jeziorem Vangsmjøsa. Świątynia wzniesiona z sosnowych bali na przełomie XII i XIII wieku jako jeden z норweskich kościołów klepkowych (stavkirke) i uważana za najstarszy drewniany kościół w Polsce. Sprzedaną i rozebraną budowlę malarz Jan Krystian Dahl skłonił pruskiego króla Fryderyka Wilhelma IV do zakupu; następnie hrabina Fryderyka von Reden przekonała monarchy do przewiezienia jej na Śląsk. W 1842 roku kościół dotarł do Karpacza, gdzie w 1844 stał się świątynią miejscowej parafii ewangelickiej. Podczas rekonstrukcji dorabiano brakujące części na podstawie rysunków; zachowały się oryginalne cztery kolumny drewniane, bogato rzeźbione portale i nordyckie lwy. Dodano krużganki, wieżę oraz kamienną dzwonnicę. Konstrukcja wykonana bez użycia gwoździ, wyłącznie ze złączy ciesielskich. We wnętrzu znajduje się krucyfiks wyrzeźbiony w jednym pniu dębowym przez Jakuba z Janowic w 1846 roku. W latach 1963–1965 przeprowadzono prace konserwatorskie, wymieniano pokrycie dachowe i instalacje. Stanowi znaczną turystyczną atrakcję Karpacza.