Kościół pw. Świętego Wawrzyńca w Grojcu

Drewniany kościół orientowany, wzniesiony w latach 1765–1767 z fundacji Franciszka Jakuba Szembeka i poświęcony w 1767, zastępujący wcześniejszą świątynię z 1680. W drugiej połowie XIX wieku i na początku XX wieku rozbudowano budowlę o murowane aneksy oraz kaplicę św. Barbary. We wnętrzu zachowały się rokokowy ołtarz główny i dwa barokowe ołtarze boczne, przypuszczalnie zaprojektowane przez włoskiego architekta Franciszka Placidiego, wykazujące podobieństwa stylowe z ołtarzami wawelskimi i innymi świątyniami Małopolski. Ściany i strop pokrywają polichromie tematyki roślinnej oraz malowidło Matki Bożej z scenami z jej życia, powstałe w wyniku renowacji z 1920 roku. Wyposażenie obejmuje również obrazy z XVIII i XIX wieku, w tym obraz Wojciecha Poziemskiego, oraz epitafia z XVII i XVIII wieku. Od 2000 roku kościół nie pełni funkcji parafialnej; włączono go do Beskidzkiego Muzeum Sakralnej Architektury Drewnianej Diecezji Bielsko-Żywieckiej i przeprowadzono prace konserwatorskie w latach 2020–2022. Znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa małopolskiego.