Kościół pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny i Świętego Mikołaja

Trójnawowa bazylika murowana z cegły i rudy żelaza, pierwotnie wzniesiona w latach 1662–1684 i konsekrowana w 1741. Po zniszczeniu pożarem w 1830 odbudowana w 1870 z zatartymi cechami barokowymi. Podczas II wojny światowej częściowo uszkodzona przez ostrzał, następnie odrestaurowana i ponownie konsekrowana w 1949. Prezbiterium o dwóch przęsłach zamkniętych wielokątnie otoczone półkolistymi arkadami na filarach. Nawę główną nakrywa sklepienie kolebkowe z lunetami. We wnętrzu barokowe ołtarze przełomu XVIII i XIX wieku, witraże Jana Piaseckiego z lat 1948–1949, chrzcielnica i konfesjonały z końca XVIII stulecia, obrazy z XIX wieku, zabytkowa monstrancja oraz organy o 13 głosach.