Kościół pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Drewniana cerkiew łemkowska zbudowana w 1764 roku, przekształcona w pierwszej połowie XIX wieku (wydłużono prezbiterium) oraz remontowana w 1930 i latach 90. XX wieku. Orientowana budowla konstrukcji zrębowej składa się z trzech części: wydłużonego prezbiterium oddzielonego ikonostasem od nawy oraz babińca. Wieża słupowo-ramowa o pochyłych ścianach zwieńczona hełmem baniastym. Dachy różnych kształtów — kalenicze nad prezbiterium, namiotowe nad nawą i wieżą — pokryte blaszą. Wnętrze zdobi polichromia ornamentalno-architektoniczna z pierwszej połowy XIX wieku oraz kompletny barokowy ikonostas z XVIII wieku; na północnej ścianie przechowywana jest ikona Hodigitria z siedemnastowiecznego wcześniejszego ikonostasu ze scenami proroków. Obecnie pełni funkcję kościoła filijalnego parafii rzymskokatolickiej.