Kościół pw. Świętej Trójcy

Drewniany kościół parafialny o konstrukcji zrębow realizowany na początku XVII wieku z materiału wcześniejszej świątyni z połowy XVI wieku. Jednonawowa budowla z trójbocznie zamkniętym prezbiterium, nakryta jednokalenicznym dachem z czworokątną wieżyczką na dachu. We wnętrzu znajduje się prospekt organowy powstały około 1700 roku oraz instrument z 1893 roku Jana Szymańskiego, neorokowego ołtarza głównego z pierwszej połowy XVIII wieku, dwóch ołtarzy bocznych — późnorenesansowego z XVI wieku i barokowego z XIX wieku — oraz barokowej ambony z połowy XVIII wieku. Świątynia była remontowana w latach 1871–1873, 1930–1934, 1948–1950 (kiedy dobudowano kruchę i wieżyczkę) oraz 1979–1980.