Kościół pw. Matki Bożej z Góry Karmel

Kościół parafialny o bogatej historii, wzniesiony w latach 1779–1794 na miejscu spalonego drewnianego kościoła z 1641 roku, zbudowanego przy klasztorze karmelitów trzewiczkowych. Murowana świątynia z dwiema wieżami (wzniesionymi w 1794) przeżyła liczne przemiany funkcjonalne: w czasach carskich służyła jako cerkiew prawosławna (1866–1920), później magazyn zbożowy podczas I wojny światowej, pełniła też funkcję kościoła szkolnego. W latach 1923–1931 przeprowadzono gruntowny remont pod kierunkiem architekta Piotra Kozińskiego z Grodna, podczas którego odtworzono pierwotne otwory okienne i odbudowano chór. W 1959 zmieniono kopułowe zwieńczenia wież na barokowe, a w 1980–1982 wymieniono pokrycie dachu na miedziany. We wnętrzu znajduje się wyposażenie pochodzące ze świątyni karmelickiej. Samodzielna parafia została erygowana w 1976 roku, a budynek klasztorny odzyskana przez parafię w 1992 roku.