Kościół parafialny pw. św. Wincentego à Paulo

Murowany, orientowany kościół parafialny, którego obecna forma pochodzi z lat 1781–1790, wzniesionego z inicjatywy zakonników lazarystów i konsekrowanego w 1800. Parafia erygowana została prawdopodobnie w 1190, a świątynia ma bogatą historię — poprzedzająca budowla drewniana spłonęła w 1641, a nowa wzniesiona około 1644. Kościół nosi wezwanie św. Wincentego à Paulo od czasów objęcia parafii przez lazarystów w 1778. W 1887 fasadę przebudowano w stylu neobarokowym. Wyjątkową cechę stanowi portal z białego marmuru chęcińskiego (około 1632), projektowany przez Giovanniego Battistę Gisleniego, przeniesiony z kościoła benedyktynów płockich około 1867 — na portalu umieszczono herby rodzinne Wazów. Wyposażenie obejmuje cztery ołtarze — główny w stylu neogotyckim i trzy boczne barokowe — oraz feretron z 1721. Kościół wpisany jest do rejestru zabytków (1962) i stanowi najcenniejszy zabytek miejscowości. We wnętrzu znajdują się tablice pamiątkowe poświęcone ofiarom II wojny światowej i mieszkańcom poległym w I wojnie światowej.