Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny

Drewniana cerkiew greckokatolicka, wzniesiona prawdopodobnie w latach 1860–1864, później przebudowywana i remontowana, od 1947 użytkowana przez kościół rzymskokatolicki jako kaplica filalna. Budowla konstrukcji zrębowej, orientowana, trójdzielna z prezbiterium i zakrystią, szerszą nawą i słupową wieżą o pochyłych ścianach z babikiem i zahatą; dachy namiotowe z makowicami. Wewnątrz XIX-wieczna polichromia ornamentalna i ikonostas, osiemnastowieczne ołtarze z przedstawieniami Ukrzyżowania, Zdjęcia z Krzyża, Matki Boskiej i św. Barbary, oraz wyjątkowy instrument zwany dzwonem Ewy — stalowa sztaba z otworami do gry metalowymi młoteczkami. Cerkiew znajduje się na Szlaku architektury drewnianej Województwa Małopolskiego i otoczona jest murem z kamienia z oparciem lipy pomnikowe.